سراغم را از بوی باران بگیر

آخرین سلام - اولین خداحافظی

به خاطر همه ی خواب های خودمان

رویاهای نشکفته ای که در فاصله ی سلام ها و خداحافظی ها زیر تگرگ می مانند و بهانه هایی که بوی باران می دهند...

آخرین خداحافظی

همیشه ، بهانه ی اولین سلام است

آخرین سلام

بهانه ی اولین خداحافظی

به سکوت قسم

که بی بهانه ی رفتن می شوی

اگر کلامی از من

پژواک تمنایت نباشد

اگر دستی در آستانه ی در

آمدنت را دعا نکند

و اگر هوایی حوالی خوابهایت

بارانی نشود.

+نوشته شده در دوشنبه چهاردهم فروردین 1385ساعت15:51توسط حسنا صدقی |

هیچ چیز بی تو ...

"هیچ چیز بی تو شروع نشد

همه چیز با تو تمام می شود..."

خوش آمدی

قدم هایت لاله گون

بهار سرمازده ی زمستانی

خوش آمدی

بستر تکامل،تحفه ی شیرین یادها

خوش آمدی

بر بلندای لحظه های ماندن

نور قدم هایت بر چشمان ستاره

روشن.

بیا دست به ماه بکشیم

نازنینا

دستت را به من بده

می دانم خسته ای

کوله بار خستگی روزها را به دوش زمانه بگذار

جاده ها سرد و خاکی اند

می دانم

پریزاد قصه هایم

می دانم خسته ای

با من از دغدغه ی نیامدن ها سخن مگوی

بهانه مگیر مهتاب شباهنگام

ستاره ای در آسمان نیست

این کورسوی چشمک زن

رد پای قدم های تو بوده

روی تن پوش خالی آسمان.

بهانه مگیر:

" دلتنگم "

من همه ی بهانه ها را برایت گرفته ام

همه ی شب ها را تا سحر گریسته ام...

لحظه آماده ی دیداراست

بهانه مگیرکنون که زمان در دستان ماست

دستت را به من بده

شن ریزه ها نمی لغزند

شیب تند جاده ها را هم قسم داده ام...

استوار باش

ما می توانیم

همین که من هستم و تو

همین لحظه ای که بوی باغ،بوی اقاقی می دهد

همین که باران پشت پنجره پیانو می زند

این ها را با فال نیک بگیر

دلبرده ی داستان دلباختگی ام

من و تو هستیم و باران

این زیبا نیست؟

تازه از راه رسیده ای

خسته ای

از شرشر شریان زندگی بهانه مگیر

این آغاز افسانه ی ماست

یادت هست

سوگند خیس من را زیر باران؟

یادت هست

گفته بودم

تا آخرین فصل باران...

انتظار طوفان زده ی آمدنت

نمناکی جاده و لغزندگی راه را به جان خریده ام

برایت همه ی بهانه ها را گرفته ام

دیگر از احتمال نیامدن سخن مگوی

بهانه مگیر:

" خیس می شویم "

ما در ابتدای واژه باریده ایم

بیا برویم زیر باران

آخرین فصل بارانی را جشن بگیریم...

+نوشته شده در دوشنبه چهاردهم فروردین 1385ساعت15:27توسط حسنا صدقی |